WJ 2000 - otwarcie 1

     Rozwiązania przyjęte w tej części oparte są częściowo na wynikach ankiety, częściowo na moich doświadczeniach i przemyśleniach, ale głównie na dyskusji prowadzonej w ramach prowadzonego przeze mnie na łamach "Brydża" Konkursu przy okazji omawiania problemów. Sądzę, że bez tej dyskusji nie podjąłbym się ryzykownego zadania uporządkowania współczesnych trendów licytacji, nawet w tak skromnym zarysie. Dziękuję zatem wszystkim ekspertom i czytelników, którzy brali udział w dyskusji na łamach Konkursu.

     Przy opisie licytacji jednostronnej z systemie WJ2000 zakładam, że czytelnik ma możliwość wglądu do opublikowanych już części systemu, a w szczególności do Konwencji licytacji jednostronnej i Konwencji strefy szlemowej.

Licytacja jednostronna

Otwarcie 1

     Opis otwarcia

a) 12-14 PC, bez starszej piątki, 6 i układu: 5 z boczną czwórką;
b) 15-17 PC, układ niezrównoważony z treflami.
c) 18 i więcej punktów, układ dowolny

     Wariant a)

      Otwarcie 1 w sile 12 - 14 dajemy z ręką zrównoważoną. Możemy posiadać 5 tylko w układzie 5-3-3-2. Z pięcioma i czwórką karo otwieramy 1, natomiast z 6+ lub 5 i starszą czwórką licytujemy 2.

     Powyższych zasad nie trzeba trzymać się jak Biblii. Z bardzo słabą szóstką trefl możemy otworzyć 1 (i w dalszej licytacji pokazywać szóstkę jak piątkę). Dobrze jest zrezygnować z otwarcia 2 na korzyść 1, gdy przy układzie 5-4 dużo figur posiadamy w krótkich kolorach, lub gdy kolor treflowy jest bardzo słaby (wtedy jednak w dalszych okrążeniach licytacji licytujemy piątkę trefl tak jak byśmy mieli tylko czwórkę). Z pięcioma dobrymi treflami i bardzo słabą czwórką karo możemy otworzyć 1 zamiast 1.

      Przykłady kart na otwarcie 1 w wariacie a):

otwarcie klasyczne:
1) Axx KWxx DWx Dxx,
2) xxxx Kxx AKDx xx
3) Ax xxx Dxx KDWxx

otwarcie z odstępstwem:
4) Kx DWx AD Wxxxxx
5) Kx Kx xxxx ADWxx
6) DW10x AD Kx Wxxxx

     Po odpowiedzi partnera na wysokości jednego nie możemy zgłosić trefli ze słabym wariantem otwarcia, gdyż oznacza to rękę od 15 PC - wariant b) otwarcia 1.
Po odpowiedzi 1 z rękami 3), 4) i 5) rebidujemy 1BA, a z ręką 6) 1.

     Zasada ta nie dotyczy licytacji po odpowiedzi na wysokości dwóch.

     Licytacja:
1 - 2
3
obiecuje piątkę trefli lecz nie przyrzeka siły od 15 PC (to ustalenie jest spowodowane tym, że po odpowiedzi na wysokości jednego istnieje możliwość pokazania trefli przez otwierającego w następnym okrążeniu, a po odpowiedzi na wysokości dwóch takiej możliwości najczęściej nie ma).

     Wariant b)

     Otwarcie 1 z siłą 15-17 PC stosujemy z ręką opartą na treflach, która nie nadaje się do otwarcia 1BA. Możemy przyjąć, że wariant b) wyklucza układy 5-3-3-2 na treflach, obejmuje natomiast wszystkie pozostałe układy z piątką trefl. Oto przykłady kart, z którymi otwieramy 1 w sile 15-17 PC:
Ax DW10x xx AKWxx
x Axx KDWx KDWxx
Ax Ax Axx KW10xxx

   Z poniższymi rękami można zdecydować się na otwarcie 1BA:
AD Kx DWxx DWxxx
Dxxx AD AW Dxxxx
Dxx AD AD Wxxxxx

     Układ co prawda sugeruje otwarcie 1, lecz posiadanie "nożyc" w kolorach krótkich namawia do otwarcia 1BA w celu "zajęcia" bez atu z dobrej ręki.

     Z kolei z kartą:
xxx xx AKD AKW10x
zalecałbym otwarcie 1. W następnym okrążeniu wskażemy posiadanie trefl, informując przy okazji partnera o sile od piętnastu punktów. Rezygnując z otwarcia 1BA zwiększamy szansę na to, że kontrakt bezatutowy będzie zagrany z ręki partnera, co przy naszych blotkach w kolorach starszych wydaje się korzystne.

     Wariant c)

   Podstawowym kryterium zakwalifikowania ręki do otwarcia silnym treflem jest siła od 18 PC. W rzeczywistości jednak przy wyborze otwarcia silnym treflem powinniśmy kierować się bardziej skomplikowanym algorytmem rozumowania.

     Najbardziej generalna reguła może brzmieć tak:
Zakładam, że partner ma układ zrównoważony. Czy jeśli wybiorę inne otwarcie niż 1, a partner spasuje, to może nam uciec gra kończąca?

     Jeżeli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, należy otworzyć 1.

     Sformułujmy jeszcze regułę bardziej szczegółową, która bierze pod uwagę fakt, że w systemie Wspólny Język przeskok drugim kolorem oznacza układ 5-5, np. w sekwencji:
1 - 1BA
3
otwierający zobowiązuje się do posiadania (oprócz pięciu pików) piątki karo.

     Reguła ta może brzmieć tak:
Posiadam układ 5-4 lub 6-4. Czy jeśli wybiorę inne otwarcie niż 1, partner zapowie 1BA, ja zalicytuję drugi kolor bez przeskoku, a partner spasuje, to może nam uciec gra kończąca?

     Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, należy otworzyć 1. Szczególną czujność należy zachować z układem pięć - cztery w kolorach starszych, gdyż daje on największą szansą na wygranie dogranej.

     Z powyższych dwóch reguł możemy wyciągnąć następujący wniosek: z kartami opartymi na długim kolorze lub na układzie 5-4 albo 6-4 należy otwierać 1 również z mniejszą siłą punktową.

     Pewien problem stanowią układy 5-5 (i lepsze). Z jednej strony dają one największą szansę wygrania dogranej przy małej liczbie punktów (więc zachęcają do „podlimitowego" otwarcia silnym treflem), z drugiej jednak strony otwarcie 1 sprawia kłopoty w sprzedania układu w dalszej licytacji. Przyjęło się uważać, że z układem 5-5 nie należy „przesadzać" z otwarciem silnym treflem.

     W rozdaniach układowych, jeśli otworzymy jeden w kolor, to licytacja najczęściej nie wygasa.

     Przykłady kart nadających się do otwarcia silnym treflem:
AKDW ADW10 AKD AK
AWxx AKW DWxx Dx
AKWxx DWx Kxx Ax
xx AKDxxx ADWx x
AKW10x ADWx Dxx x
AKxxxxx Axx Axx -

     Z ręką a) otwieramy 1, gdyż w naszym systemie nie mamy żadnego silniejszego otwarcia.
     Karta b) zawierająca 18 punktów jest zbyt silna na otwarcie 1BA (15-17PC).
     Karta c) nadaje się na otwarcie "silny trefl na pikach" (18PC).
     W przykładzie d) mamy tylko 16 punktów, jednak po alternatywnym otwarciu 1 mielibyśmy problem w następnym okrążeniu licytacji: licytować kiery z przeskokiem, czy kara bez przeskoku? Otwieramy więc 1, a potem sprzedajemy silnego trefla na kierach z czwórką karo.
     Z ręką e) polecam otwarcie 1. Po alternatywnym otwarciu 1 często pada odpowiedź 1BA i co mamy zalicytować? 2? Partner posiadać może zaledwie: xx Kxxx Kxxx Wxx i wychodzi prawie 5, a utknęlibyśmy w dwóch kierach.
     Z ręką f) na otwarcie 1 nie powinno nam przeszkadzać posiadanie zaledwie 15PC. Jeden król u partnera daje nam szansę wygrania dogranej, a jeśli partner pomknie do szlemika, to też nic złego się nie stanie. Mamy i asy, i źródło lew.

      Jednak z ręką:
KDWxx Kx KWxxx A
otwieramy 1 i liczymy na to, że jeśli partner spasuje z asem karo i dziesiątką pik, to licytację ożywią przeciwnicy (tego typu problemy zdarzają się znacznie częściej w systemach nie zawierających sztucznego silnego otwarcia).

     Jak pokazać silny wariant trefla?

     Najprostszą metodą sprzedania silnego wariantu trefla jest przeskok nowym kolorem, np.:
1 - 1
2
(silny trefl na co najmniej pięciu pikach),
lub przeskok na 2BA, np.:
1 - 1
2BA
(silny trefl na składzie zrównoważonym bez trzech kierów).

     Przyjęło się jednak uważać, że przeskok nowym kolorem nie jest niezbędny do sprzedania silnego wariantu trefla. Licytacja:
1 - 1
1
jest we Wspólnym Języku forsująca. Oznacza w podstawowym wariancie czwórkę pików i siłę 12-14 PC, ale odpowiadającemu nie wolno na tę odzywkę spasować, gdyż może zawierać inne warianty otwarcia, w tym również silnego trefla:
a)
1 - 1
1 - 1BA
3BA
b)
1 - 1
1 - 1BA
2

     W licytacji a) otwierający ma silnego trefla (18-21 PC) w składzie zrównoważonym z czwórką pików.
     W przykładzie b) otwierający powtarzając piki poinformował, że ma w nich piątkę. Skoro z pięcioma pikami otworzył 1 (a nie 1), to znaczy, że ma silnego trefla (od 18 punktów). Zatem licytacja:
1 - 1
2
oznacza, że otwierający ma silnego trefla na bardzo dobrych (najczęściej sześciu) pikach.

     Odpowiadający nie może również spasować na sekwencję:
1 - 1
2

     Otwierający sprzedał kartę od 15 PC (patrz Jak pokazać "średni" wariant trefla?). Jeśli więc otwierający wybierze sekwencję:
1 - 1
3
to znaczy, że chce zasygnalizować silnego trefla (od 18 PC) na bardzo dobrych sześciu treflach.

     Silnego trefla możemy sprzedać również przez "nieekonomiczne" zgłoszenie koloru starszego, np.
1 - 1BA
2 /2
     Odpowiadający odzywką 1BA wykluczył posiadanie starszych czwórek, zatem zgłoszenie koloru starszego przez otwierającego powinno oznaczać piątkę (w pierwszych okrążeniach licytacji nie szuka się koloru, w którym nie ma szans na posiadanie w sumie z partnerem ośmiu kart), a tym samym silny wariant trefla. Podobnie w sekwencji:
1 - 1
2
odpowiadający licytując 1 ominął (a zatem wstępnie wykluczył posiadanie) czwórkę kier. Odzywka 2 otwierającego oznacza zatem silnego trefla na pięciu kierach.

     Inną metodą pokazania silnego wariantu trefla jest zastosowanie konwencji odwrotki (patrz Otwarcie 1. Odwrotka). Konwencję tą otwierający stosuje z siłą od 18 punktów z trzykartowym fitem w kolorze odpowiedzi partnera.

     Jak pokazać "średni" wariant trefla (15-17PC)?

     "Średni" wariant trefla otwierający wskazuje poprzez zalicytowanie trefli bez przeskoku, np.
1 - 1//BA
2

     Licytacja otwierającego wskazuje siłę od piętnastu punktów i jest forsująca! Otwierający może mieć jeszcze równie dobrze kartę od 18PC.

     Wariant od 15 PC na pięciu treflach i czterech pikach po odpowiedzi 1 (lub 1) otwierający sprzedaje, zaczynając od pików:
1 - 1
1 - 1BA
2
lub
1 - 1
1 - 2
3

     W obu powyższych przypadkach otwierający sprzedał kartę na czterech pikach i co najmniej pięciu treflach od 15 punktów. Odpowiadającemu nie wolno na razie spasować.

Odpowiedź 1

     Odpowiedź 1 ma we Wspólnym Języku trzy warianty znaczeń:
a) 0-6 PC, skład dowolny,
b) 7-11 PC skład niezrównoważony bez starszych czwórek,
c) 17 + PC, skład bezatutowy, bez starszych czwórek.

     Wariant a)

     Odpowiedź 1 dajemy ze wszystkimi rękami "negatywnymi". Granicę odpowiedzi "negatywnej" najlepiej wyznaczyć jako 7 PC ze starszą czwórką i 8 PC bez starszej czwórki. W kolejnym okrążeniu licytacji odpowiadający z reguły pasuje na zapowiedź partnera na wysokości jednego z siłą 0-4PC i kontynuuje licytację z siłą od pięciu punktów.

     Wariant b)

     Ten „półpozytywny" wariant odpowiedzi 1 stosujemy ze składami niezrównoważonymi na młodszych kolorach z siłą za małą na przesądzenie dogranej do wariantu "słabego trefla" otwierającego.
   Odpowiedzi 2, 2 forsują do dogranej, zatem nawet z 11-ma punktami jesteśmy nieraz zmuszeni do zastosowania "półpozytywnego" wariantu odpowiedzi 1 (chyba, że z siłą 9-11 posiadamy dobry, sześciokartowy kolor młodszy, wtedy odpowiadamy kolorem na wysokości trzech).

     W dalszej licytacji odpowiadający ma następujące możliwości sprzedania wariantu półpozytywnej odpowiedzi 1:
1) zalicytowanie koloru młodszego z przeskokiem, np.
1 - 1
1 - 3
Licytacja odpowiadającego oznacza siłę 9 - 11 punktów na nienajlepszej szóstce trefl (z dobrą szóstką odpowiadający licytuje 3 w pierwszym okrążeniu licytacji),
2) zalicytowanie 2 po rebidzie 1:
1 - 1
1 - 2
W powyższej sztucznej sekwencji odpowiadający sprzedał układ 5-4 w kolorach młodszych i siłę 9 -11 PC.
3) zalicytowanie koloru młodszego bez przeskoku, np.
1 - 1
1 - 2
Odpowiadający sprzedał kartę z siłą 5 - 11 punktów na pięciu treflach. Ten szeroki wachlarz siły nie prowadzi do jakichś specjalnych problemów. Po prostu otwierający ze słabym wariantem otwarcia 1 pasuje, a z silnym licytuje dalej.

     Wariant c)

     Ten wariant odpowiedzi 1 dotyczy rąk zrównoważonych bez starszych czwórek, które rokują nadzieje szlemikowe nawet przy słabym (przygotowawczym) wariancie otwarcia 1.

     Trudno sobie wyobrazić taką rękę o sile mniejszej niż 17 PC. W następnym okrążeniu odpowiadający sygnalizuje posiadanie silnego wariantu odpowiedzi poprzez licytację bezatutową z przeskokiem, np.
1 - 1
1(1) - 2BA
Sekwencja odpowiadającego oznacza siłę od (18)19 PC. Gracze uzgadniają młodsze czwórki według zasady, że zalicytowanie BA wyklucza posiadanie fitu czterokartowego w kolorze zgłoszonym przez partnera, zaś zgłoszenie koloru starszego informuje o ficie i wartościach w zgłoszonym kolorze:
1 - 1
1- 2BA
3 - ?

3 odpowiadającego oznacza teraz próbę uzgodnienia kar,

3 i 3 mówią o ficie czterokartowym w treflach,

3BA jest odzywką bez czterech trefli i "bez chęci".
1 - 1
1 - 2BA
3 - 3
?

Pokazanie koloru starszego informuje o czterech karach,

3BA oznacza brak fitu karo.

     Z dolnym wariantem „silnego kara" (17 - 18 PC) odpowiadający licytuje w drugim okrążeniu 3BA:
1 - 1
1(1) - 3BA

     Dalsza licytacja jest podobna do sekwencji, gdy odpowiadający licytował 2BA, z tą różnicą, że odpowiadający jest zlimitowany (maximum 18 PC) i otwierający "rusza" tylko z ciekawą ręką.

Rebidy 1BA, 2BA

     Rebidy 1BA i 2BA otwierającego oznaczają układ zrównoważony i siłę odpowiednio 18-20(21)PC, 21-23(24)PC. Odpowiadający stosuje analogiczne metody, jak po otwarciu 1BA.
1 - 1
1BA - ?

• 2 jest Staymanem,

• 2, 2 to texasy na starsze kolory, a pozostałe odzywki mają takie same znaczenie, jak po otwarciu 1BA, lecz siłę uwarunkowaną pierwszą odpowiedzią 1.

1 - 1
2BA - ?

• 3 - Stayman

• 3, 3 - texasy

• 3 - układ 5 - 4 w kolorach młodszych

• 4, 4 - odzywki naturalne, (nie texasy!), licytowana szóstka

Rebidy 1, 1

     Z siłą 12-14PC otwierający nie może zalicytować 1BA (gdyż odzywka ta oznacza "silne bez atu"). Otwierający licytuje najbliższą starszą czwórkę, a jeśli nie ma żadnej, to licytuje niższą starszą trójkę. Odpowiadający bierze pod uwagę, że licytowany kolor może być "wymuszoną" trójką i nie popiera partnera wysokim skokiem.

     Otwierający rozpoczyna sprzedawanie swojej ręki od starszej czwórki również z pięcioma treflami i siłą 15-17 PC. Od 18 punktów lepiej zalicytować 2.

     Możliwe jest danie rebidu na wysokości 1 w kolor starszy również z silnym wariantem trefla. Czynimy tak jednak tylko z taką kartę, że jeśli partner posiada mniej niż pięć punktów i spasuje, to nie powinna nam uciec gra kończąca.

Rebid 2

     2 otwierającego jest odzywką sztuczną, informującą o posiadaniu przez otwierającego ręki, przesądzającej dograną (czyli licytacja nie może wygasnąć przed osiągnięciem końcówki). Dalej licytacja toczy się według zasad naturalnych za wyjątkiem odzywki odpowiadającego 2, która ma znaczenie: "nie mam koloru do pokazania i jestem za słaby by zająć bez atu", lub: "mam kiery, ale nie takie, by skoczyć na 3". Z kartami D10xxx (reszta nawet same blotki) lub W10xxxx należy zgłosić swój kolor zamiast negatywnego 2. Ze starszym sześciokartem z dwoma figurami należy pokazać swój kolor na wysokości trzech.

     Załóżmy, że początkowy przebieg licytacji jest następujący:
1 - 1
2 - ?
     Co należy licytować z każdą z poniższych rąk?
a) D10xxx xxx xx xxx
b) xxx xx xxx DWxxx
c) xx D10xxx xxx xxx
d) Wxx Wx xxxx xxxx
e) Wxx xx W10xx Dxxx
f) x KW10xxx xxx xxx
     Z kartą a) zgłaszamy 2,
     z kartą b) 3,
     z kartą c) zalicytujemy 2, a następnie powtórzymy kiery w kolejnym okrążeniu,
     z ręką d) również licytujemy 2, ale jako "negat",
     karta e) wystarcza do odzywki 2BA,
     z ręką f) licytujemy 3.

     Po początkowej licytacji:
1 - 1
2 - 2
otwierający pokazuje swoje kolory, a ze składem zrównoważonym licytuje 2BA. Odzywka ta przyrzeka co najmniej 24 PC i jest forsująca do dogranej ("jeśli partner ma zero, to może nie skontrują").
1 - 1
2 - 2
2BA - ?
Odpowiadający pokazuje swoje (słabe) kolory starsze texasem, a 3 jest pytaniem o starsze czwórki. Z dwoma starszymi czwórkami otwierający licytuje 3, bez starszych czwórek 3. Po tej ostatniej odpowiedzi odpowiadający może zalicytować trzy w kolor starszy wskazując układ 5-4 w starszych.

Inne rebidy na wysokości dwóch i trzech

     Pozostałe rebidy na wysokości dwóch i trzech są naturalne i wskazują silnego trefla z co najmniej piątką w licytowanym kolorze.
1 - 1
3 (3)
"Partnerze, jeśli masz jakiegoś asa lub króla, to dołóż czwartego".
1 - 1
3BA
Próba wzięcia dziewięciu lew przy pomocy młodszego "ciągnika" (najczęściej będzie to pełny kolor co najmniej sześciokartowy).

Odpowiedzi 1, 1

     Odpowiedzi 1 i 1 oznaczają siłę od siedmiu punktów (nieograniczoną w górę) i licytowany kolor co najmniej czterokartowy.
   Z dwiema starszymi czwórkami odpowiadamy 1 (w myśl generalnej zasady, że czwórki zgłasza się po kolei od młodszej), z piątką pik i czwórką kier licytujemy 1, a z dwoma starszymi piątkami odpowiadamy 1 (w myśl zasady, że mając dwie piątki najpierw licytujemy starszą).

     Mając starszą czwórkę i młodszą piątkę zgłaszamy najpierw starszą czwórkę z siłą nie forsującą do dogranej (do 11 PC), a od 12 PC zgłaszamy najpierw kolor młodszy na wysokości dwóch.

Dalsza licytacja po odpowiedziach 1, 1

1 - 1
1
Zapowiedź 1 otwierającego jest forsująca. Zalicytuje on tak z wariantem przygotowawczym (12 -14 PC), z silnym treflem na czterech pikach, z silnym treflem na niezbyt dobrej piątce pik (następnie powtórzy piki), jak również z ręką pięć trefli, cztery piki i siłą od piętnastu punktów (następnie zgłosi trefle).

Rozszerzenie konwencji "Magister"

W "Konwencjach licytacji jednostronnej" omówiono konwencję Magister. Konwencja ta wymaga rozszerzenia dla sekwencji:
1 - 1
1 - 2
gdyż otwierający może posiadać jeszcze silnego trefla.

     Oto proponowany zestaw dodatkowych odpowiedzi

2, 2, 2, 2BA mają takie same znaczenie, jak w każdej innej sekwencji tego typu;

3 - pięć trefli, cztery piki, od 15 punktów,

3 - pięć kar, cztery piki, od 18 punktów,

3 - pięć pików, trzy kiery, od 18 punktów,

3 - pięć pików, bez trzech kierów, od 18 punktów,

3BA - cztery piki, od 18 punktów (brak trzech kierów, bo nie zadano odwrotki).

Odwrotka

1 - 1(1)
2 - ?

     Odzywka 2 otwierającego (odwrotka) oznacza silny wariant trefla z co najmniej trzykartowym fitem w kolorze odpowiedzi.

     Główną zaletą tej odzywki jest sprzedanie na niskiej wysokości informacji o tym, że bilans rąk wystarcza do dogranej i że jeden kolor starszy jest już prawie sfitowany. Inny plus wypływa z wnioskowania negatywnego: jeśli partner ma silnego trefla na układzie zrównoważonym, a nie zastosował odwrotki, to nie ma trzech kart w kolorze odpowiedzi.

     Odpowiadamy na odwrotkę według schematu 4-4,5-5 (6-6), czyli:

2 - słaby (do 10 PC) na licytowanej czwórce,

2 - silny (od 11 PC) na czwórce,

2BA - słaby na piątce,

3 - silny na piątce,

3 - słaby na szóstce,

3 - silny na szóstce.

Odpowiedzi 3 oraz na wysokości czterech to konwencja Splintera (patrz Konwencje strefy szlemowej).

     Dalsza licytacja po odwrotce jest naturalna. (przypominam, że strefa cue bidów zaczyna się dopiero na wysokości czterech lub na odzywce 3, gdy uzgodniono kiery). Zgłoszenie pików przez otwierającego oznacza czwórkę w tym kolorze.

     Zalicytowanie odwrotki nie oznacza, że kolor starszy jest już uzgodniony.

     Przykłady sekwencji:
1 - 1
2 - 2 (silny na czwórce)
2BA - 3 (cztery kara)
4 ...

     W powyższym przykładzie kolorem uzgodnionym są kara.

1 - 1
2 - 2BA (słaby na piątce)
3 - 4

     Uzgodniono trefle pomimo posiadania ośmiu kierów.

1 - 1
2 - 2
3 - 3
3 - 4

     Zagrano w piki na siedmiu atutach, bo nie trzymano kierów.

1 - 1
2 - 2BA
3 - 4

     Odzywką 3 otwierający pokazał czwórkę pik (z pięcioma pikami i trzema kierami lepiej nie licytować odwrotki lecz pokazać piki).

Podniesienie koloru starszego
1 -1(1)
2(2)

     Podniesienie koloru starszego wymaga czterech kart w tym kolorze. Dalsza licytacja jest analogiczna do licytacji po otwarciu jeden w kolor starszy i podniesieniu do dwóch.

     Odpowiadający może zastosować konwencję 2BA po uzgodnieniu koloru starszego (Konwencje licytacji jednostronnej).

Inne sekwencje po odpowiedzi 1, 1

1 - 1(1)
1(1BA) - 2

     Licytacja 2 odpowiadającego wskazuje rękę 7-10 punktów, co najmniej 5 kar, rękę nie nadającą się do gry w bez atu. Otwierający najczęściej pasuje, z wybranymi wartościami może spróbować 2BA.

1 - 1(1)
2

     Rebid 2 obiecuje kartę od 15 PC. Nie forsuje do dogranej. Odpowiadający ma trzy możliwe nieforsujące odzywki: powtórzenie swojego koloru, 2BA i 3.

1 - 1(1)
2 - 2

     Odzywka 2 odpowiadającego jest sztuczna i forsuje do dogranej. Odpowiadający może zalicytować tak z dowolną ręką, z którą chce przesądzić końcówkę. Dalsza licytacja jest naturalna.

1 - 1(1)
2BA

     Otwierający sprzedał rękę w sile 18-23PC bez trzech kart w kolorze odpowiedzi. Dopuszczalny jest natomiast singiel w kolorze odpowiedzi (np. w układzie pięć kar i cztery kiery po odpowiedzi 1). Dalsza licytacja jest naturalna. Odpowiadający powtarza swój kolor tylko z szóstką lub bardzo dobrą piątką.

1 - 1(1)
3(3)

     Licytacja powyższa praktycznie obiecuje szóstkę w licytowanym kolorze i siłę od 18 PC.

1 - 1
3BA

     Otwierający deklaruje próbę wzięcia dziewięciu lew w oparciu o kolor treflowy. Tak zalicytujemy np.z ręką:
Kxx xx Kx AKDxxx
lub
Ax x Dxx AKDxxxx.

Odpowiedź 1BA.

     Odpowiedź 1BA oznacza kartę w sile 8-11 PC bez starszych czwórek i krótkości. Dopuszczalne są młodsze piątki (nawet sporadycznie układ 5-4 na młodszych). Z zasady odpowiedź ta obiecuje 8 PC, w turnieju przed partią możemy zaryzykować tą odpowiedź na 7 punktach. Partner w słabym wariancie trefla nie ma nawet 15 PC (otworzyłby 1BA), więc nawet na niezbyt ładne 11 PC, licytujemy 1BA.

Dalsza licytacja po odpowiedzi 1BA.

1 - 1BA
2

     Sekwencja ta jest forsująca, przyrzeka 15 PC, ale nie jest forsująca do dogranej. Dalsza licytacja jest w miarę możliwości naturalna.

     Oczywiście zalicytowanie koloru starszego przez odpowiadającego ma znaczenie seminaturalne - wskazuje figurę (figury) w tym kolorze, gdyż odpowiadający wykluczył posiadanie starszych czwórek odzywką 1BA.

     Po takim początku licytacji można zatrzymać się jeszcze w 2BA lub 3.

1 - 1BA
2

     Otwierający ma silnego trefla i co najmniej 4 kara. Nie można spasować przed dograną. Dalsza licytacja jest naturalna lub seminaturalna (podobnie jak w sekwencji:
1 - 1BA
2).

     Odpowiadający z czterokartowym fitem karo może wskazać lepszy kolor starszy lub podnieść kara na wysokość trzech, jeśli oba starsze kolory są podobnej jakości.

1 - 1BA
2(2)

     Otwierający ma co najmniej pięć kart w licytowanym kolorze, silnego trefla, licytacja jest sforsowana do dogranej.

1 - 1BA
3(3)

     Dobra szóstka w licytowanym kolorze, silny trefl, forsing do dogranej.

1 - 1BA
3(3)

     Uzgodnienie zalicytowanego koloru starszego. Wymaga od partnera zgłoszenia najbliższego cue - bidu (asa lub króla).

Odpowiedzi 2 i 2

     Odpowiedzi 2 i 2 oznaczają co najmniej piątkę w licytowanym kolorze i forsing do dogranej. Minimalną siłę takiej odpowiedzi można przyjąć jako 12 PC.

     Posiadanie młodszego koloru pięciokartowego w odpowiedniej sile nie oznacza, że musimy kolor ten zgłaszać. Karta:
Kxx DWx AW Wxxxx
zachęca do zalicytowania bez atu, gdyż kolor karowy jest słaby, a wszystkie kolory są trzymane. Gracz ostry zapowie 3BA, gracz ostrożny - 2BA. Z ręką:
DWxx KW KD Wxxxx
licytujmy 1. Szansę na końcówkę widzimy w pikach lub w bez atu. Do pięciu trefli potrzebujemy zbyt wiele.

Dalsza licytacja po odpowiedzi 2, 2

     Otwierający zgłasza swoją starszą czwórkę (kiery, jeśli ma obie).

     Z silnym treflem otwierający nie robi przeskoku, bo licytacja i tak jest sforsowana do dogranej.

     Podniesienie koloru odpowiedzi przez otwierającego wskazuje fit czterokartowy i brak starszych czwórek - nie obiecuje nadwyżek.

     Powtórzenie koloru przez odpowiadającego jest forsujące, np.
1 - 2
2 - 3

Otwierający nie może spasować.

Bardziej szczegółowe ustalenia dotyczące licytacji po odpowiedzi na wysokości dwóch można znaleźć w "Konwencjach licytacji jednostronnej" w rozdziałach trzeci kolor i forsujące 2BA.

Odpowiedzi 2 i 2

     Odpowiedź z przeskokiem - wskazuje kartę z bardzo dobrym kolorm 6+ z aspiracjami szlemikowymi.

Odpowiedź 2BA

     Odpowiedź 2BA oznacza siłę 11-12(13) PC w składzie zrównoważonym bez starszych czwórek.

     2BA odpowiadamy z taką ręką, że jeśli partner spasuje, to nie powinniśmy przegrać. Karta z "pustymi" 11 PC, np.
Axx DWx Axx xxxx
nie kwalifikuje się do takiej odpowiedzi (wystarczy 1BA).

     Nie licytujmy 2BA po uprzednim pasie. Partner, który na trzeciej (czwartej) ręce otworzył słabiej, nie będzie z nas zadowolony. Na odpowiedź 2BA możemy mieć młodszą piątkę, wtedy "dodajmy" sobie jeden punkt.

     Dalsza licytacja jest naturalna. Rebid otwierającego 3 jest forsujący i oznacza rękę od 15 PC. Pozostałe rebidy (poza 3BA) oznaczają silnego trefla.

Odpowiedzi 3, 3

     Są to odzywki nieforsujące oznaczające dobry kolor sześciokartowy. Przez dobry kolor rozumiemy w tym miejscu kolor taki, że starsza figura u partnera daje dużą szansę na wzięcie wszystkich lew w tym kolorze. Kolor powinien więc zawierać dwie starsze figury (AK, AD, KD) lub dwie dowolne figury i dziesiątkę (AW10, KW10).

Dalsza licytacja

     W systemie WJ95 dowolna odzywka kolorowa otwierającego oznaczała silnego trefla z licytowaną piątką. We Wspólnym Języku 2000 odnotowujemy zmianę ustaleń w tej sekwencji. Głównym celem dalszej licytacji jest sprawdzenie zatrzymań do 3BA. Odzywkę otwierającego na wysokości trzech należy traktować więc w pierwszej kolejności jako en passant (wskazanie zatrzymania do bez atu).

     Oczywiście otwierający z silnym wariantem trefla również pokaże swój kolor na wysokości trzech. Proponuję rozwiązać ten problem w sposób następujący: dalsza licytacja odbywa się zgodnie z zasadami pokazywania zatrzymań (tak jak opisano w konwencji en passat), ale odpowiadający zobowiązany jest podnieść zalicytowany kolor partnera na wysokość czterech, gdy ma w nim trzy karty (jeśli odzywka była naturalna z piątki, to udało się uzgodnić kolor, a jeśli typu en passant, to zagra się pięć w młodszy lub kontrakt w kolor starszy na siedmiu atutach).

Odpowiedzi 3, 3

     Odzywki te oznaczają licytowany siedmiokart z dwoma starszymi honorami, nic z boku.

     Partner z trzema "gołymi" asami (w tym jednym w naszym kolorze) ma pełne prawo wrzucić 3BA i najczęściej wygra ten kontrakt na 17-u punktach, ...chyba, że zrobiliśmy odstępstwo, np. w naszym kolorze mamy "małego mariasza" (damę z waletem) - wtedy leżymy bez kilku.

Odpowiedź 3BA.

     Odpowiedź 3BA oznacza siłę 12-16 PC na składzie zrównoważonym bez starszych czwórek.

     Zgodnie z systemem nie mamy innej licytacji niż 3BA z kartami, spełniającymi warunki tej odpowiedzi, nawet wtedy, gdy uważamy, że kontrakt ten powinien być grany z ręki partnera. Niebezpieczną metodą uniknięcia tej niedogodności jest odpowiadanie na wysokości jednego starszą trójką. Bezpieczniejszym odstępstwem jest zgłoszenie młodszej czwórki.
Przykłady:
a) xxx xx KDWx ADWx
b) xxx xx AKD10 Axxx
Z ręką a) proponuję licytować 2, a z ręką b) - 2.

Dalsza licytacja po odpowiedzi 3BA

     Otwierający licytuje tylko z silnym wariantem trefla (ewentualnie z wariantem „średnim" - treflowym).
Uwaga:
Licytacja:
1 - 3BA
4
oznacza silnego (lub „średniego") trefla na piątce trefl. 4 odpowiadającego jest cue bidem na uzgodnionych treflach. Powyższe ustalenie różni się od koncepcji opisanej we „Wspólnym Języku 95".

     Rebidy otwierającego 4, 4 wskazują silnego trefla na licytowanej piątce i są forsujące. Odpowiadający licytuje 4BA bez fitu trzykartowego lub wskazuje najbliższe zatrzymanie (cue bid) z fitem.

     Odzywka 4BA jest inwitem.

5 - 0 lub 3 wartości z pięciu;

5 - 1 lub 4 wartości z pięciu;

5 - 2 lub 5 wartości z pięciu bez króli;

5 - 2 wartości i jeden król;

5BA - 2 wartości i dwa króle boczne.

     Odpowiedzi na wysokości sześciu zależą od ustaleń w parze.

     Jeśli odpowiedziano 5 lub 5 z trzema (czterema) wartościami, a partner zalicytował pięć w kolor uzgodniony, to należy go podnieść na szczebel sześciu.

Hoyt (pytanie o króle)

Opis

     Pytanie o króle zadaje się po uzyskaniu jednej z dwóch odpowiedzi na Blackwooda: 5 lub 5 (po pozostałych odpowiedziach liczba króli jest znana).
     Pytaniem o króle jest najbliższy kolor powyżej odpowiedzi na Blackwooda, z pominięciem koloru atutowego.

Odpowiedzi szczebelkowe:

pierwszy szczebel - zero króli;

drugi szczebel - jeden król;

trzeci szczebel - dwa króle;

czwarty szczebel - trzy króle.

5BA - Atutowa

Opis

     5BA jest pytaniem o liczbę starszych honorów (dama, król, as) w kolorze atutowym. Kiedy 5BA jest atutową?
Odzywka 5BA nie jest atutową, gdy ostatnia odzywka padła na wysokości pięciu i nie była nią odpowiedź na asy lub króle. W takim przypadku 5BA jest pytaniem o asy.

Przykłady:
MY     ONI     MY     ONI
1     4       5     pas     
5BA

MY     MY
1     3BA
4     5
5BA

     W przykładzie pierwszym, 5BA jest pytaniem o asy na uzgodnionych kierach, bo przeciwnicy nie pozwolili nam zadać pytania o asy na "należnym" szczeblu.
     W przykładzie drugim 5 było cue bidem na uzgodnionych pikach (zauważ, że 4BA mówiłoby o braku fitu pik, patrz: Blackwood na pięć wartości), zatem 5BA jest pytaniem o asy na pikach, bo niżej "nie dało rady".

     W każdym innym przypadku 5BA jest Atutową.

Odpowiedzi:

6 - 0 starszych figur w kolorze atutowym;

6 - jedna figura;

6- dwie figury;

7 w kolor uzgodniony - 3 figury w kolorze atutowym.

Inwit atutowy

     Czym różni się Atutowa od inwitu atutowego?
Atutowa jest konwencją, która od jakości koloru atutowego uzależnia zagranie szlema. Jeśli marzymy o zagraniu tylko szlemika pod warunkiem, że partner ma dobre atuty, to stosujemy konwencję inwitu atutowego.

Opis

     Inwitem atutowym jest zalicytowanie z przeskokiem koloru starszego na wysokości pięciu.

     Znaczenie takiej odzywki jest następujące: "Partnerze, pasuj ze słabymi atutami, licytuj dalej z dobrymi". Do wyjaśnienia pozostaje pojęcie "dobrych" atutów.
     Przyjmuje się, że atuty dobre to zawierające dwa starsze (as, król lub dama) honory. Od tej zasady proponuję przyjąć dwa wyjątki:

Jeden z partnerów wskazał dobry kolor sześciokartowy. Wtedy dobre atuty to takie, które zawierają co najmniej trzy figury (włączając waleta). Oto przykład:
N      S
1 - 2
3 - 5

N odzywką 3 wskazał sześć dobrych pików (ze słabą szóstką powinien licytować inaczej, np. 2BA). S odzywką 5 wskazał, że nie posiada żadnej figury pikowej, ani fitu trzykartowego.
     Aby przyjąć zachętę N musi mieć co najmniej trzy figury atutowe - w przeciwnym razie szlemik będzie bardzo słaby.

Gracz inwitowany wskazał w licytacji rękę negatywną (do sześciu punktów). Wtedy inwit atutowy należy przyjąć posiadając jeden honor atutowy. Oto przykład sekwencji:
N     S
1 - 1
2 - 2
5
     N wskazał rękę negatywną. S prosi go teraz o zalicytowanie szlemika z jednym honorem atutowym.
     Prawdopodobnie S posiada w atutach jeden z następujących układów: A10xx, AWx, KWxx, DWxx.

Konwencje wymiany informacji

Cue bidy

Opis

     Cue bid jest odzywką strefy szlemowej mającą na celu poinformowanie partnera o chęci zalicytowania gry premiowej oraz wskazanie zatrzymania pierwszej (as lub renons) lub drugiej (król lub singiel) klasy.

     Po czym poznać, że odzywka jest cue bidem?

     Cue bidem jest odzywka na poziomie czterech lub wyższym - lub odzywka 3 w przypadku, gdy uzgodniono kiery - jeśli uzgodniono kolor atutowy lub jeśli odzywka ta nie może mieć z punktu widzenia logiki znaczenia naturalnego. W tym drugim przypadku cue bid uzgadnia kolor ostatnio zalicytowany.
     Oto przykłady:
N     S
1 - 2
2 - 3
4

1 - 1BA
2 - 3
3

1 - 2
3 - 4
 

1 - 2
3 - 4

     W przykładzie pierwszym uzgodniono piki i odzywka 4 gracza N jest cue bidem na uzgodnionych pikach (jak dowiemy się w sekcji minisplinter, ma ona specjalne znaczenie).
     W przykładzie drugim, uzgodnionym kolorem są kiery, zatem 3 jest cue bidem.
     W przykładzie trzecim gracz S dał cue bid 4, który uzgadniał piki.
Skąd wiadomo, że 4 nie jest odzywką naturalną? N odzywką 3 wykluczył posiadanie czterech kar, więc próba uzgodnienia czwórek karo jest bez sensu.
     Przykład czwarty jest trochę bardziej złożony.
     Teoretycznie odzywka 4 może być naturalna - S przecież może posiadać układ dwukolorowy (5-5 lub lepszy) na kolorach młodszych. Znacznie częściej jednak odzywka taka przyda się do wskazania fitu pik i aspiracji szlemikowych.
     Jak wybrnąć z tej dwuznaczności? N "na razie" nie przekracza poziomu 4 licytując najbliższy cue bid. Jeśli S w następnym okrążeniu powtórzy trefle (5 lub 6), to znaczy, że ma wielki układ na kolorach młodszych, jeśli zapowie cokolwiek innego, np. 4 (cue bid), 4 lub 4BA to znaczy, że uzgodnione są piki.

Co nie jest cue bidem?

     Cue bidem nie jest żadna inna (poza 3, gdy uzgodniono kiery i Splinterem, patrz niżej) odzywka na poziomie trzech.
     Jeśli kolor starszy uzgodniono na poziomie dwóch, to odzywka bocznym kolorem na poziomie trzech jest albo naturalna, gdy licytacja jest sforsowana do dogranej, albo oznacza kolor do uzupełnienia, gdy licytacja nie jest sforsowana do końcówki.
     Przykłady:
 

N     S
1 - 1
2 - 2BA
3

1 - 2
3

1 - 1
2 - 3

     W przykładzie pierwszym gracz N zastosował konwencję "odwrotki" i dowiedział się, że partner ma dół odpowiedzi na pięciu pikach. Tak więc kolor do gry jest już uzgodniony (N zadając odwrotkę zobowiązał się do posiadania co najmniej trzech pików), a dograna została przesądzona odzywką 2. Licytując 3 N pokazuje swój boczny kolor w celu sprawdzenia, czy uda się zalicytować grę premiową na wyliczonych lewach (np. pięć pików, pięć kar i dwa asy).
     W przykładzie drugim, odzywka 3 jest typowym przykładem pytania o uzupełnienie w karach w celu osiągnięcia końcówki w piki.
     W przykładzie trzecim, odzywka 3 ma zasadniczo podobne znaczenie, co w przykładzie poprzednim. Różnica polega na tym, że siła gracza S nie jest ograniczona i być może próbuje on wysondować możliwość zagrania szlemika, badając reakcję partnera na pytanie o uzupełnienie.

     Jeśli uzgodniono kolor młodszy, to odzywka na wysokości trzech również nie jest cue bidem. Odzywka taka ma znaczenie naturalne lub seminaturalne - wskazanie zatrzymania. Priorytetowo sprawdza się możliwość zagrania 3BA. Porównajmy następujące sekwencje:

N     S

1 - 1BA
2 - 3
3BA

1 - 1BA
2 - 3
3 - 3BA
pas

1 - 1BA
2 - 3
3 - 3BA
4 - 4
4

     We wszystkich powyższych przykładach gracz N odzywką 2 wskazał silnego trefla na co najmniej czterech karach, a gracz S odzywką 3 wskazał posiadanie fitu czterokartowego w karach.
     W przykładzie pierwszym N pokazał, że nie ma problemów z zatrzymaniami w pozostałych kolorach (zalicytował 3BA po 3).
     Po co więc licytował 2? Chciał zorientować się w możliwościach szlemikowych. Z górą odpowiedzi 1BA gracz S powinien licytować dalej po 3BA.
     W przykładzie drugim N wskazał (semi) naturalnie kiery. S trzymał trefle i piki, zalicytował więc 3BA. O to tylko chodziło graczowi N.
     A o co chodzi N-owi w przykładzie trzecim?
     Przecież nie o zatrzymania do 3BA, skoro przekroczył tą strefę. Okazuje się również, że nie ma problemów ze stoperami do gry premiowej - N trzyma trefle i piki (cue bidy 4 i 4), a S trzyma kiery (cue bid 4). Mimo to N nie jest przekonany, czy grać szlemika.
     Wracamy więc do odzywki 3. Skoro nie była ona wskazaniem zatrzymania do 3BA, to znaczy, że była naturalna. N obawia się, czy nie ma w kierach lewy do zwrotu. Posiada on więc w kierach czwórkę z jedną tylko figurą, np. Axxx, Kxxx, lub Dxxx.

Kiedy stosować cue bidy?

     Cue bidy stosujemy w celu sprawdzenia możliwości zagrania gry premiowej. Cue bidy przydają się do:

sprawdzenia zatrzymań we wszystkich kolorach,

sprawdzenia nadwyżek nieujawnionych w dotychczasowej licytacji,

uzgodnienia koloru.

     Przyjmijmy dla uproszczenia, że w poniższych przykładach odpowiedź 2BA uzgadnia kolor starszy w sile co najmniej dogranej.

     W celu sprawdzenia zatrzymań stosuje się zasadę kolejnego pokazywania cue bidów. Oznacza ona, że wskazuje się najbliższe zatrzymanie niezależnie od jego klasy (pierwszej, czy drugiej):
N     S
1 - 2BA
3 - 4
4 - 4
     S uzgodnił piki, N pokazał, że ma w pikach sześć kart, S pokazał zatrzymanie w treflach, a N zatrzymanie w kierach. Niestety, kara nie są trzymane, wyżej grać nie można.
N     S
1 - 2BA
3 - 4
4 - 4
     N trzyma kara, S trzyma trefle, ale nie trzyma kierów. Jeśli kiery trzyma N, to powinien licytować dalej.

     Oto przykłady wskazywania nadwyżek przy użyciu cue bidów:
N     S
1 - 2BA
3 - 3
4
     N pokazał już, że ma układ pięć pików i cztery kara, natomiast zupełnie nie sprecyzował siły - wciąż może być z zakresu 12-17 PC. S zachęcił do szlemika odzywką 3. N ma możliwość wskazania dołu otwarcia odzywką 4 lub góry otwarcia poprzez cue bid (patrz również sekcja minisplinter).
N     S
1 - 2BA
3 - 4
     Jest bardzo mało prawdopodobne, aby S nie posiadał żadnego trzymania. Odzywką 4 (w przeciwieństwie do odzywki 4 omawianej wyżej) wskazał brak jakichkolwiek nadwyżek w stosunku do odpowiedzi 2BA.

     Przykłady stosowania cue bidów do uzgodnienia koloru:
N     S
1 - 2
3 - 4
     Gracz N pokazał układ 5-5 w pikach i kierach. Gracz S mógł silnie uzgodnić piki odzywką 3. Odzywka 4 nie może być naturalna (na takiej samej zasadzie, na jakiej nie jest naturalny czwarty kolor). Odzywką tą S wskazał zatrzymanie trefl oraz uzgodnił silnie kiery partnerowi.
N     S
1 - 2BA
3 - 4
     Po pierwszym okrążeniu licytacji wydawało się, ze kolorem atutowym będą piki. S jednak doszedł do wniosku, że w kiery - rozłożone cztery do czterech - grało się będzie lepiej. Poinformował o tym partnera cue bidem 4. Gdyby S chciał "po bożemu" grać w piki, powinien był zalicytować nie 4, lecz 3.

     Kiedy wskazanie cue bidu jest obowiązkowe?

     Wskazanie zatrzymania pierwszej lub drugiej klasy obowiązkowe jest poniżej dogranej w odpowiedzi na cue bid partnera.
N     S
1 - 2BA
3 - 4
     Jeżeli posiadamy cue bid karo, to musimy go pokazać, niezależnie od tego, czy nasza ręka nam się podoba, czy nie. Jeśli partner będzie chciał spytać o nieujawnione nadwyżki, to zalicytuje 4 ("trzymamy wszystkie kolory, ale nie jestem pewny, czy nie brakuje nabojów").
N     S
1 - 2
3 - 4
     Partner uzgodnił kiery cue bidem. Jeśli posiadamy zatrzymanie w karach, to powinniśmy je pokazać, niezależnie od siły (pomimo możliwości posiadania szerokiego wachlarza: 12 �17 PC). Jeśli partner będzie zainteresowany naszymi nadwyżkami, to zalicytuje 4, a my z nadwyżkami powinniśmy licytować dalej (po coś partner inwitował szlemika odzywką 4).
     Wyjątkiem od zasady obowiązkowego "cue bidu - odpowiedzi" jest licytacja po Splinterze (patrz sekcja Splinter).
     W strefie szlemowej obowiązkowe jest również wskazanie figury w kolorze partnera.
N     S
1 - 2
2 - 3
     Partner nie uzgodnił nam od razu pików, ani nie próbował badać naszej ręki przy pomocy forsującego 2BA. W ten sposób wskazał kartę, z którą próbuje zagrać grę premiową na wyliczonych lewach. Jeśli tylko posiadamy asa lub króla w karach musimy mu w tym zadaniu pomóc poprzez wskazanie figury cue bidem.
N     S
1 - 2
2 - 3
     Sytuacja jest bardzo podobna. O ile "w pierwszym czytaniu" N nie był pewny, czy odzywka 2 była na pewno naturalna (S mógł tak zalicytować z trójki, jeśli np. chciał uzgodnić czwórki karowe lub kierowe), to teraz licytacja 3 "unaturalniła" trefle. Okazało się bowiem, że S miał od samego początku trzy piki i chce grać grę premiową.
     Dlaczego więc wybrał odzywkę 2, a nie 2BA? Chciał pokazać swój boczny kolor. Jeśli N ma króla lub as w treflach, niech pośpiesznie to pokazuje.

Czy cue bid w kolor partnera musi wskazywać figurę?

     Cue bid musi wskazywać figurę - a nie krótkość - jeśli jest zalicytowany w kolor partnera co najmniej pięciokartowy. Przykłady takich sytuacji podano powyżej. Dla kontrastu porównajmy sekwencję:
N     S
1 - 1
1 - 3
4 - 4
4
     W tej sekwencji 3 gracza S było inwitem od dogranej, a N ma silnego trefla lub duży układ treflowo - pikowy. Cue bid 4 nie musi wskazywać figury, gdyż odzywka 1 nie wskazywała pięciu kart w kierach.

Splinter

     Splinter to licytacja z nienaturalnym przeskokiem na wysokości trzech lub czterech (rzadziej pięciu). Wskazuje krótkość w licytowanym kolorze - singla lub renons na wysokości trzech lub czterech a jednoznacznie renons na wysokości pięciu - i uzgadnia ostatnio zgłoszony kolor.

     Wyjaśnienia wymaga pojęcie "nienaturalny przeskok". Licytację z przeskokiem określimy jako nienaturalną, gdy zgłoszenie tego koloru o szczebel niżej byłoby forsujące.
Przykłady:
N     S
1 - 3

1 - 1
4
     W przykładzie pierwszym, S silną kartę na pikach mógł wskazać odzywką 2, a w przykładzie drugim, N silną dwukolorówkę na karach i treflach mógł pokazać odzywką 3.
     Skoro wybrali oni zapowiedź jeden szczebel wyższą, to ich licytację należy interpretować jako nienaturalną - wskazanie krótkości z fitem czterokartowym w kolorze partnera.
     Porównajmy sekwencje:
N     S
1 - 1
1BA-3

W     N     E     S
1   1   pas   3

     W przykładzie pierwszym zalicytowanie przez S odzywki 2 byłoby nieforsujące, zatem 3 jest naturalne i oznacza dwukolorówkę pikowo - kierową w układzie co najmniej 5-5.
     W przykładzie drugim, 2 gracza S forsowałoby na 75% - N ze słabym wejściem mógłby spasować. Aby do tego nie dopuścić S skoczył - naturalnie - na 3, wskazując silną kartę na kierach.

     Splinter na wysokości trzech może sprawiać nieco trudności.

     Spójrzmy na sekwencje:
N     S
1 - 2
3

1 - 1
2 - 3
     Zarówno w przykładzie pierwszym, jak i drugim, odzywki na wysokości trzech nie są Splinterami, lecz wskazują układ 5-5, pomimo, że odzywki na szczeblu niższym (odpowiednio 2 i 2 - patrz konwencja "trzeci kolor") byłyby forsujące. Można sformułować następującą zasadę odróżnienia Splintera na wysokości trzech:
Odzywka z przeskokiem nowym kolorem na wysokości trzech jest Splinterem, jeżeli przekracza kolor zalicytowany przez autora Splintera w poprzednim okrążeniu. W sekwencjach podanych powyżej warunek ten nie był spełniony. Jest on natomiast spełniony w takich przykładowych sekwencjach:

N     S
1 - 2
3

1 - 1
3

1 - 2
3

1 - 1
3
     We wszystkich powyższych sekwencjach ostatnia odzywka gracza N jest Splinterem. Zauważmy, że w sekwencjach trzeciej i czwartej otwierający z silnym treflem na kierach musi zalicytować spokojne 2.

Z jakim układem można wskazywać krótkość przy pomocy Splintera?

     Teoria powiada, że na Splintera należy mieć fit czterokartowy w kolorze partnera. Od tej reguły można wyszczególnić następujące wyjątki, w których Splintera można dać również z fitem trzykartowym:

partner wskazał kolor sześciokartowy, np. w sekwencji:
N     S
1 - 2
4
     S odzywką 2 wskazał bardzo dobry kolor sześciokartowy. N z krótkością karo daje Splintera nawet z fitem trzykartowym.

Partner sprzedał kartę samodzielnie forsującą do dogranej
N     S
1 - 1
2 - 2
2 - 4
     N wskazał "Acola" na pikach, a S wskazał podwójny negat lub negat z kierami. 4 jest Splinterem na pikach z fitem co najmniej trzykartowym

Splinter z opóźnieniem
N     S
1 - 2
2 - 4
     S mógł od razu dać Splintera. Nie uczynił tego, bo nie miał fitu czterokartowego w pikach (ma fit trzykartowy).

Dalsza licytacja po Splinterze

     Przyjmijmy, że dywagacje w tej sekcji będziemy prowadzić dla początkowej sekwencji:
1 - 4
     Po Splinterze partnera należy zakwalifikować rękę w zależności od jej dopasowania do krótkości partnera. Możemy wyróżnić pięć typów rąk:

Beznadziejna. Dół otwarcia, słabe atuty, złe figury (czyli figury typu król, dama, walet) w kolorze krótkości, mało kart w kolorze krótkości do przebijania. Może to być karta np. taka:
Wxxxx Dxxx AW KW.
Z taką kartą licytujemy negatywne 4 również wtedy, gdy na 4 partnera padnie kontra.

Słaba. Złe figury w kolorze krótkości, ale jeden z warunków beznadziejności (dół otwarcia, słabe atuty, mało kart do przebijania) nie jest spełniony. Przykłady takich kart:
DWxxx DWxx AW KW (piętnaście punktów),
KDxxx Dxxx Kx Kx (dobre atuty),
Wxxxx Dx AW KWxx (dużo trefli do przebijania).
     Wszystkie te karty rokują tak znikome szanse szlemika, że aby nie kusić losu, należy odpowiedzieć negatywnie 4.
     Jeżeli jednak sympatyczny przeciwnik da nam możliwość rozróżnienia karty słabej od beznadziejnej poprzez nierozważną kontrę na odzywkę partnera, to korzystamy z niej. Licytując 4 po kontrze sprzedajemy kartę beznadziejną, a licytując pas pokazujemy kartę co najmniej słabą. Zalicytowanie 4 w następnym okrążeniu zawęzi nasz przedział do karty słabej.

Półpozytywna. Karta daje szansę na wygranie gry premiowej, jeśli partner posiada górny wariant siły przewidzianej na Splintera i trzymane są wszystkie kolory. Z wariantem półpozytywnym licytujemy cue bid nie przekraczający dograną. Z kartą:
KWxxx Wx Kxx Axx licytujemy 4. Jeśli partner posiada:
Dxxx AKxx ADxx x, to zagramy szlemika, jeśli ma coś mniej, to nie ma sensu się pchać. Z kartą
KWxxx Kxx Wx Axx z kolei licytujemy 4 i zgadzamy się na każdy werdykt.

Pozytywna. Karta daje szanse wygrania gry premiowej, jeśli trzymane są wszystkie kolory, nawet gdy partner ma dolny wariant Splintera. Z kartą pozytywną jesteśmy zdecydowani na przekroczenie strefy dogranej. Mamy kilka możliwości licytacji:

• Jeśli posiadamy cue bid poniżej dogranej, to go licytujemy, a potem przekraczamy dograną.
  Z kartą KWxxx AKx Kxx xx licytujemy 4, a po 4 partnera 5 - "partnerze, czy masz cokolwiek ciekawego na swojego Splintera - przydałaby się dama w kierach, może ADWx w karach, a może dubel w którymś kolorze".
  Z kartą AKDxx KWx xx xxx po wskazaniu cue bidu kier i spodziewanej odpowiedzi 4 robimy jeszcze jeden krok: 5, informując partnera, że jest dobrze, bo mamy dobre atuty, ale nie trzymamy kar i nie mamy kolejnego trzymania kier, ani asa trefl.
  Z kartą ADxxx AKxx Wx xx licytujemy 4, a po 4 - 5, wskazując, że do szczęścia brakuje nam w zasadzie trzymania karo (choć coś w kierach też by się przydało).
  Z ręką ADxxx KDx xxx Ax wskazujemy najpierw zatrzymanie kierowe, a po spodziewanych 4 pokazujemy asa trefl (króla do singla nie pokazujemy) odzywką 5. Partner wie, że mamy dziurę w karach.

• licytujemy cue bid przekraczający dograną. Załóżmy dla odmiany, że początkowe okrążenie licytacji jest nastepujące: 1 - 4. Z kartą ADxxx Wx xxx AKx licytujemy 5, wskazując kartę pozytywną, trzymanie trefl i brak trzymania kier.

• Podnosimy kolor Splintera, jeśli posiadamy w nim asa i nie możemy dać cue bidu poniżej dogranej. W naszej wyjściowej sekwencji: 1 - 4 tak zalicytujemy z np. kartą: KDxxx Dx Dx Axxx,

• Licytujemy 5 w kolor otwarcia z bardzo dobrymi atutami, jeśli nie posiadamy zatrzymań w kolorach bocznych, ani asa w kolorze Splintera. Tak zalicytujemy np. z kartą: AKDxx DWx Dx xxx

• Sprawdzamy ilość asów. Jest to podstawowa metoda licytacji po Splinterze i w swoich rozważaniach zawsze powinno ją się umieścić na pierwszym miejscu. Najprostsza to taka karta: DWxxx KDx Kx Axx. Do szlemika potrzebujemy trzech wartości z pięciu i niezwłocznie o nie pytamy. Z kartą Axxxxx KWx x Axx usatysfakcjonuje nas odpowiedź dwiema wartościami.
       Z kartą pozytywną unikamy pytania o asy bez asa trefl, wtedy gdy szlemika może dać nam renons w kolorze Splintera. Możemy natomiast swobodnie pytać o asy bez asa trefl, jeśli nasza karta i tak przesądza grę premiową (patrz poniżej).

Kartą przesądzająca grę premiową. Jest to taka ręka, z którą możemy przesądzić grę premiową. Nie są wymagane trzymania we wszystkich kolorach.
Z kartą: ADxxx AKDx Dx xx możemy przesądzić szlemika pomimo braku posiadania trzymania karo - coś partner musi mieć na Splintera. Z kartą przesądzającą grę premiową można zalicytować bezpośrednio 6 w kolor uzgodniony (raczej nie polecam) lub lepiej dla spokoju sumienia wykorzystać Blackwooda. Jeśli brakuje dokładnie jednej wartości (a tak będzie najczęściej), a my nie posiadamy asa w kolorze krótkości Splintera, możemy zastosować konwencję "sześć w kolor Splintera".

Konwencja "sześć w kolor Splintera"

     Konwencja ta jest pytaniem o renons w kolorze Splintera. Stosujemy ją poprzez zalicytowanie sześciu w kolor Splintera. Są tylko dwie odpowiedzi:

szlem w kolor uzgodniony = mam renons,

szlemik w kolor uzgodniony = nie mam renonsu.

Z jaką siłą licytujemy Splintera?

     Siła, z jaką dajemy Splintera zależy ściśle od strefy siły, w jakiej zawiera się karta partnera i od tego, czy siłą naszej karty jest ograniczona z góry. W razie problemów można spróbować takiego algorytmu:
     Jeżeli kolor jest uzgodniony i jeden z partnerów ma krótkość, to szlemik jest pewny, gdy poza kolorami krótkości partnerzy mają 29 - 30 punktów, opłacalny, gdy mają 27 - 28 punktów, a może wychodzić przy bocznych longierach i dopasowaniu figur na bilansie 25 - 26 punktów.
     Dla poszczególnych typów licytacji ja bym tak określił siłę Splintera:

po otwarciu 1 w kolor partnera: 11 - 16 PC

po otwarciu 1BA partnera 11 - 14 PC

po naszym otwarciu na wysokości jednego i odpowiedzi partnera nowym kolorem na wysokości jednego: 15 - 17 PC

po naszym otwarciu na wysokości jednego i odpowiedzi partnera nowym kolorem na wysokości dwóch: 12 - 15 PC.

     Wynika stąd, że Splintera nie należy dawać z kartą zbyt silną � to znaczy taką, z którą szlemika można wygrać również wtedy, gdy karta partnera nie pasuje do Splintera.

Autosplinter

     Autosplinter jest odmianą Splintera, w której autor odzywki nienaturalnie skaczącej uzgadnia nie kolor partnera lecz swój własny. Występuje wyłącznie w przypadku, gdy partner nie pokazał żadnego koloru.
Przykłady:
N     S

1BA - 2
2 - 4

1 - 1
1BA - 3
     W przykładzie pierwszym, S sam uzgodnił kolor do gry - piki. W przykładzie drugim partner co prawda zalicytował odzywkę kolorową 1, ale ponieważ we Wspólnym Języku nie mówi ona nic o treflach, więc odzywka 3 jest Splinterem na uzgodnionych kierach.
     Zauważmy, że zasady odróżnienia autosplintera od odzywki naturalnej są dokładnie takie same, jak w przypadku Splintera. Na przykład licytacja:
N     S
1 - 1
1BA - 3
nie jest autosplinterem lecz wskazaniem układu 5-5 w pikach i kierach, gdyż odzywka 3 jest poniżej poziomu koloru zgłoszonego poprzednio przez gracza S (czyli pików).
     Zasady licytacji po autosplinterze są dokładnie takie same jak po zwykłym Splinterze.

Niewygodny Splinter

Opis

     Konwencją ta powstała w wyniku spostrzeżenia, że Splinter 4 po otwarciu 1 oraz 4 po otwarciu 1 jest niewygodny w użyciu, gdyż partner nie ma możliwości zalicytowania strefy karty półpozytywnej oraz sprawdzenia zatrzymań poniżej Blackwooda z kartą pozytywną.
     Odzywkę niewygodnego Splintera przejmuje odpowiedź 3BA, która po otwarciu 1 oznacza krótkość karo, a po otwarciu 1 oznacza krótkość kier. W dalszej licytacji obowiązują reguły licytacji po Splinterze.

Konsekwencje wprowadzenia Niewygodnego Splintera - silne podniesienie do dogranej.
Odzywki 4 i 4 pozostają zwolnione po takiej zamianie. Stosuje się je do rozróżnienia dwóch typów rąk: bilansowego i blokującego podniesienia do dogranej. Odzywki 4 w kolor partnera mają znaczenie blokujące, natomiast zalicytowanie 4 po 1 lub 4 po 1 oznacza bilansowe podniesienie (10 �13 PC) do dogranej w kolorze partnera.

Minisplinter

Opis

     Po otwarciu kolorem starszym na wysokości jednego i silnym uzgodnieniu koloru starszego przez odpowiadającego licytacja nowego koloru jest cue bidem krótkościowym.
Przykłady:
N     S

1 - 2
2 - 3
4

1 - 2
2 - 3
4
     W przykładzie pierwszym otwierający wskazał krótkość trefl, a w przykładzie drugim otwierający wskazał krótkość karo. Zauważmy, że zgodnie z ustaleniami dotyczącymi obowiązkowości pokazania cue bidu otwierający nie ma obowiązku zalicytowania cue bidu - w tym wypadku krótkościowego.
     W praktyce jednak każda karta z singletonem bocznym - nie w kolorze partnera - jest nadwyżkowa i zasługuje na cue bid (można się wstrzymać z taką odzywką i zalicytować cztery w kolor uzgodniony, gdy dwanaście punktów na otwarcie uzbierało nam się wliczając w to np. singlowego króla).
     Konwencja minisplinter nie wyklucza pokazywania zatrzymań innego typu. Jeśli chcemy zacząć wymianę cue bidów, a nie posiadamy krótkości, to licytujemy 3BA. Jest to odzywka sztuczna, informująca o pewnej nadwyżce (niekoniecznie punktowej, może być tylko w lokalizacji figur) bez krótkości.
     Z kartą złą licytujemy negatywne 4.
     Załóżmy, że dotychczasowa licytacja przebiegała następująco:
N     S
1 - 2
2 - 3
     Na razie partner pokazał, że oprócz fitu pik ma rzeczywiście pięciokartowy kolor treflowy. Bez koloru powinien był zacząć licytację od odzywki 2BA lub po odpowiedzi 2 "kontynuować śledztwo" przy pomocy forsującego 2BA.

KWxxx x ADxx Dxx Licytuj 4 pomimo posiadania cue bidu karo. W konwencji minisplintera nie obowiązuje zasada pokazywania najbliższego zatrzymania.

Kxxxx Ax Kxxx Dx Licytuj 3BA. Karta pomimo zaledwie dwunastu punktów jest bardzo zachęcająca. Dama w kolorze partnera i dobre wartości (król i as) to wystarczające usprawiedliwienie.

Axxxx DW DWxx Dx Pomimo damy w treflach licytuj 4. Sześć punktów w karach i kierach praktycznie jest do wyrzucenia.

AWxxx D DWxxx Wx Niby singiel kier jest, ale fakt posiadania przez nas zaledwie dziewięciu punktów poza kierami może być dla partnera mylący. Licytuj 4.

AWxxx x KWxxx Dx Licytuj 4. Singiel kier, piąte karo, dama w kolorze partnera. Wszystko to powoduje, ze mimo jedenastu punktów karta jest warta grzechu.

ADxxx Dx KWxxx x Licytuj 4. Nie pokazuj singla w kolorze partnera. Partner domyśli się, że skoro wskazujemy piąte karo (bo 4 nie może być zwykłym cue bidem honorowym � do tego służy 3BA), ale nie pokazujemy krótkości w kierach, to musimy mieć krótkość trefl.

Jak pogodzić zasadę minisplintera z zasadą cue bidu honorowego w kolor partnera?

     Zasada cue bidu honorowego w kolorze partnera ma priorytet. Z tej przyczyny w przykładzie przedostsanim powyżej nie wolno nam było licytować 4.
Tak więc sekwencja:
N     S
1 - 2
2 - 3
4
oznacza króla lub asa trefl, a nie singla trefl. Gdyby partner był zainteresowany krótkością w jego kolorze, to albo nie zaczynałby licytacji odpowiedzią 2 (wybrałby 2BA), albo po odzywce 2 zalicytowałby forsujące 2BA.
     Jednak w sekwencji:
N     S
1 - 2
2 - 3
odzywka 2 partnera nie musiała być naturalna - partner mógł mieć na celu uzgodnienie czwórek kierowych (lub karowych) i zalicytował 2 mając w tym kolorze co najmniej trzy karty. Teraz 4 byłoby cue bidem krótkościowym.

Po Blackwoodzie

     Jeśli po naszym Blackwoodzie przeciwnik śmie wtrącić się do licytacji, to dalsza licytacja jest następująca:

pas = zero wartości

kontra = jedna wartość

następny kolor = dwie wartości

następny kolor = trzy wartości, itd.
     Jeśli więc po Blackwoodzie przeciwnik wkroczył 5, to 5 oznacza dwie wartości, 5 trzy wartości, a 5BA cztery wartości.

Przeciwnik kontruje cue bid

     Jeśli przeciwnik kontruje cue bid zalicytowany przez partnera, to:

rekontra oznacza asa w tym kolorze

zalicytowanie innego cue bidu oznacza, że nie boimy się, że przeciwnicy wezmą nam dwie lewy w tym kolorze (mamy krótkość lub damę)

pas jest pytaniem o podgrywalność cue bidu. Po tej odzywce partner daje rekontrę z asem (ale nie wtedy, gdy był to Splinter) lub renonsem (szczególnie wtedy, gdy był to Splilnter) licytuje inny cue bid, jeśli cue bid jest niepodgrywalny (singiel lub mariasz) powraca na kolor atutowy, gdy cue bid jest podgrywalny (król bez damy)

Przeciwnik kontruje odpowiedź na Blackwooda

     Wszystkie odzywki są takie jakby kontry nie było - poza pasem, który jest pytaniem o to, czy nie mamy do oddania dwóch lew w kolorze kontrowanym. Partner reaguje tak, jak po kontrze na cue bid.